| تبليغات | X |
از اون طرحهای مسخره و زیادی مترو شانگهای گرفته که تا سال ۲۰۱۵ قراره به شه ۲۰ خط !!! رسمآ دیگه نمی شه از مترو استفاده کرد ... حالا این که چیزی نیست ... یه طرحی چند وقت پیش به تصویت رسید و می خواهند یه ساختمان دیگه به نام Shanghai Center Dragon که هست ۵۸۰ متر و اواخر سال ۲۰۱۱ تموم میشه !!! دقیقأ کناره JinMao و SWFC است !! خیلی جالبه است این طرح ولی قشنگه ...
|
علاوه بر این ده ها شهر به عنوان شهرهای تاریخی و فرهنگی انتخاب شده اند از جمله شهر های هار بین – جی لین – جن جو – جایو چین – لیو جو – چین دایو و غیره
|
|
 |
والنتینا پاسکوالی- واشنگتن پریزم
چین با مساحتی تقریبا مساوی ایالات متحده و جمعیتی بیش از چهار برابر ساکنان این کشور، هم از دیگاه اماکن و هم از منظر افراد، از گوناگونی شگفت انگیزی برخوردارست. مثلا "مجتمع تفریحی-ساحلی هینان" که جزیره ای در جنوبشرقی چین است با شهر "هاربین" در شمالشرقی این کشور و در نزدیکی مرز آن با روسیه که نمایانگر تأثیر پذیری بسیار زیاد از معماری روسیه می باشد، تنها از نظر جغرافیایی نیست که فرسنگ ها از یکدیگر دورند.
"استان تینجنگ" در شمالغربی چین نیز تصویر گویایی از چنین گوناگونی غنی و تمامی پیچیدگی های مربوطه، به شمار می رود.
در صبح آفتابی سه شنبه در شهر غبارآلود مرزی "تاشکورگان" به رغم داشتن ارتفاع ٣٦٠٠ متر از سطح دریا و کوههایی که در پس زمینه این شهر هنوز برف بر قله دارند، گرما از اواسط بامداد آغاز می شود. امروز اول ماه مه (۱۱ اردیبهشت) و روز جهانی کارگرست. این روز که در چین تعطیل رسمی محسوب می شود، در عین حال زمان بازگشایی مرز زمینی این کشور با پاکستان است که در طول زمستان وجود برف و سرمای شدید سبب بسته شدن آن می شود.
کسبه مختلف از جمله میوه فروش ها با چیدن اجناس خود، در انتظار مشتری نشسته اند. چند متردورتر نیز سر گاوی که از بدن جدا شده، در مغازه قصابی دیده می شود.
تاشکورگان دارای خیابان ها، رستوران ها و هتل هایی است که به کسانی که به این شهر می آیند محل اقامت، غذاخوری و سرگرمی ارائه می کند.
در خیابان اصلی شهر یک علامت بزرگ جاده ای وجود دارد، که رویش عبارت "به خیابان فرهنگی و گردشگری تاشکورگان خوش امدید" به چشم می خورد. این علامت در عین حال مشخص می کند که این اصلی ترین خیابان شهرست. اما به رغم عبارت مذکور، هیچ نشانی از عاملی فرهنگی یا گردشگری در آن وجود ندارد.
"هتل ترافیک" تابلوی بزرگی در خیابان گذاشته، تا ورودی خود را برای مسافران مشخص کند. اسم این هتل با الفبای لاتین نوشته شده است. دیشب که ما به بخش پذیرش آن مراجعه کردیم، کثیفی روی رنگ دیوار نشان می داد که چهار ساعت دیواری پیش از این روی این دیوار قرار داشته اند که دیگر سر جای خود نیستند. اما بامداد که از خواب برخاستیم آنها سرجایشان بودند و به ترتیب اوقات محلی کراچی، پکن، لندن و نیویورک را نشان می دادند.
به طوری که گوناگونی اعضای صورت مردم تاشکورگان نشان می دهد، این شهر در منطقه تینجنگ در منتهی الیه غربی چین به خوبی نمایانگر محل تلاقی شرق، مرکز و جنوب آسیا می باشد.
معنی تینجنگ در گویش چینی، مرز نو است. این نام در زمان "سلسله کوئینگ" به این شهر اطلاق شد و برای جایی که حتی امروزه نیز در تقاطع بسیاری از مرزهای بین المللی می باشد، نام با مسمایی محسوب می شود. چراکه در چند کیلومتری این محل، چین از شرق با مغولستان، از شمال با روسیه، و از غرب با قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان، افغانستان و هردو کشمیر هندوستان و پاکستان مرز مشترک دارد. در عین حال تینجنگ درست در شمال تبت واقع شده است. به علاوه هندوستان بر "اکسایی" که زیر نظر تینجنگ ادراه می شود ادعای مالکیت دارد و این اختلاف، نقطه اصلی مشاجرات این کشور با چین می باشد.
اختلاط قومی و فرهنگی این استان چین، برای غرب ناشناخته است. بنابراین اگر یک خارجی بدون آمادگی قبلی به اینجا بیاید، به سادگی زیر فشار اینهمه چیز بدیع قرار می گیرد. مثلا تمامی علائم دوزبانه نوشته شده اند. اما زبانی که چینی نیست، نه انگلیسی، که بنظرعربیست. گاهی نیز یک الفبای دیگر که روسی باشد، به چشم می خورد. زبان هایی که مردم عادی اروپا و آمریکا نه تنها آنها را بلد نیستند، بلکه قادر به خواندن الفبای آنها نیز نمی باشند.
جمهوری خلق چین به منطقه تینجنگ که از نظر خصوصیات جغرافیایی، قومی، فرهنگی و سیاسی حتی در آسیا منحصر به فرد می باشد، خودمختاری داده است. لذا این منطقه اینک بزرگترین تقسیمات فرعی چین، و صاحب بیش از یک ششم خاک و یک چهارم مرزهای این کشور می باشد.
پراکندگی جمعیت در این منطقه که در ٣٠٠ کیلومتری "اورمقی" واقع شده و دورترین نقطه به اقیانوس است، زیاد نیست. از نظر بافت طبیعی نیز به شدت گوناگون می باشد. به طوری که از بیابان تا کوه های مرتفع، و از جنگل تا دریاچه را در خود جای داده است. به همین سبب نیز، هوای آن که از هیچ نسیم برخاسته از آب و هوای معتدل و مرطوب کنار دریا بهره مند نیست، یا به شدت سرد و یا وحشتناک گرم است.
ساکنان اصلی تینجنگ را اقلیت ترک تباری تشکیل می دهند، که بزرگترینشان "یوقورها" هستند. بنابراین و همچنین به سبب عدم علاقه به دولت مرکزی در پکن، اغلب به این منطقه ترکستان چین و یا ترکستان شرقی اطلاق می شود ،که مأوای جنبشی مستقل موسوم به " جنبش مستقل ترکستان شرقی" می باشد.
دولت چین به منظور به رسمیت شناختن گوناگونی قومی این منطقه خودمختار، تقسیمات فرعی دیگری چون "بخش خودمختار قرقیز" و "بخش خودمختار مغول" را هم در آن ایجاد کرده است. به علاوه در یک سازمان پیچیده سیاسی خاص این استان، ٢٠٠ کیلومتر از مرز آن که شامل "بزرگراه قره قروم " است، زیر نظر هیئتی ویژه اداره می شود. این بزرگراه، با عبور از "خانجراب"، "اسلام آباد" را به "کاشگر" وصل می کند.
پس از بازگشایی مرزها از اول ماه مه (۱۱ اردیبهشت)، همه روزه ٠ ۱٠ نفر از مردم پاکستان از طریق این مرز وارد چین می شوند، که در مقایسه با کل جمعیت دو کشور بسیار اندک می باشد. مرزبانی که در این محل گذرنامه های ما را کنترل می کند، به رغم حساس بودن شغلش که زیر نظر گرفتن و مراقبت از جنجال برانگیزترین منطقه چین است، امیال سیاسی و تبار خود را پنهان نگه نمی دارد. او با افتخار می گوید: "من ترکم. ترکی از ترکستان بزرگ واحد، که از استانبول تا اینجا گسترده است."
به خاطر موقعیت حساس و وجود منابع طبیعی "روزنامه اینترنتی خلق" اخیرا گزارش داد که روز ٣۱ ماه مه (١٠ خرداد) "شرکت نفت و مواد شیمیایی چین" رسما تصریح کرد که در این منطقه یک حوزه نفت و گاز عمده کشف کرده است. بنا به نوشته این روزنامه، جمهوری خلق چین کوشش های چشمگیری جهت گسترش اقتصادی منطقه و ایجاد کنترل بیشتر بر آن، از خود نشان داده است.
بر اساس آمارهای دولت چین، میزان درآمد ناخالص این منطقه از حدود ٢٤ میلیارد و ۵٠٠ هزار دلار در سال ٢٠٠٣، به حدود ٣٤ میلیارد دلار در سال ٢٠٠۵ افزایش داشته، که به طور متوسط سالانه ۱٠ درصد می باشد. این توفیق اقتصادی عمدتا نتیجه "برنامه گسترش غرب چین" می باشد، که از سال ٢٠٠٠ به منظور ارتقاء اقتصاد استان های غربی، از سوی دولت مرکزی آغاز شده است.
همزمان و به منظور افزایش کنترل دولت مرکزی بر این منطقه، پکن مهاجرت قوم "هن" ها را به تینجنگ تشویق کرده که گروه عمده جمهوری خلق چین محسوب می شوند. بر اساس پژوهش های عمومی "گسترش اجتماعی و اقتصادی تینجنگ" که در سال ١٩٩۸ انجام شد، میزان جمعیت هن ها از ٧ درصد در ١٩٤٩، به ٤٠ درصد در ۱٩٩۵ افزایش پیدا کرده است.
می توان تعداد نظامیان و خانواده هایشان و به ویژه آنهایی که به "کارخانجات تولیدی و ساخت و ساز تینجنگ" تعلق دارند را نیز، به این عدد افزود. بنا به نوشته "نشریه سفید" که در سال ٢٠٠٣ در این مورد انتشار یافت، این سازمان به ساکنینی تعلق دارد که ابتدا در سال ١٩٤٩ به اتفاق ارتش آزادیبخش خلق به این منطقه وارد شدند. آنها در ١٩۵٤ با راهنمایی دولت مرکزی، سازمانی مدنی با مأموریت "انجام کارهای تولیدی و نظامی، کشت و کار و نگهبانی از مرزهای منطقه" "ایجاد کردند. بر اساس همان منبع تعداد جمعیت کارخانجات تولیدی و ساخت و ساز تینجنگ در این منطقه در سال ٢٠٠٣، دو میلیون و چهارصد و پنجاه و سه هزار و ششصد نفر بود که ٩٣٣ هزار نفر آن را کارگران تشکیل می دادند.
نتیجه تغییر بافت جمعیتی تینجنگ، که اینک در آن درصد جمعیت ترک ها رو به کاهش است، از جانب حامیان مستقل محلی تهدیدی برای حق حفظ فرهنگشان محسوب می شود. در عین حال این موضوع نیز واقعیت دارد که مردم تینجنگ نیز، مانند سایر اقلیت ها ناچار نبودند از سیاست تک فرزندی پیروی کنند. بنابراین تعداد یوقورهایی که در جستجوی شغل به استان های چین مهاجرت می کنند، و درصدشان در کل جمعیت کشور، در واقع رو به افزایش است.
دولت مرکزی چین همواره در سیاست تعدد گروه های اقلیت بسیار فعالست، و دست کم به شدت می کوشد تصویری از هماهنگی و اتحاد به دست دهد. نوشته ای که روی در ورودی مسجد اصلی کاشگر به چشم می خورد، پس از شرح کارهایی که پکن برای احیای این مکان مذهبی انجام داده، می گوید: "تمام این کارها نشان می دهد که دولت چین همواره به سایر فرهنگ های تاریخی و گروه های قومی توجه ویژه مبذول می کند، و تمامی گروه ها با گرمی از سیاست مذهبی حزب استقبال می کنند. این امر همچنین نشانگر آنست که گروه های گوناگون قومی با تساوی، اتحاد، و کمک به یکدیگر، ارتباط نزدیکی با هم برقرار کرده اند و آزادی عقیده مورد حمایت قرار دارد. تمامی گروه های قومی با یکدیگر دوستانه زندگی می کنند. آنها برای ساختن وطنی زیبا همکاری دارند، از صمصیم قلب از اتحاد گروه های مختلف قومی و اتحاد کشور پشتیبانی می نمایند، و با جدایی طلبی فرقه ای و فعالیت های غیر قانونی مذهبی مخالفند."
به رغم این اظهارات و کوشش هایی که به عمل می آید، جدایی بین نژادهای گوناگون و به ویژه بین هن های چینی و جمعیت محلی کاشگر واضح و آشکارست. چراکه در اینجا نیز مانند اورمقی بخش چینی شهر در کنار مراکز مسلمانان رشد کرده و همچنان به رشد خویش ادامه می دهد، و بین این دو منطقه فرقی اساسی وجود دارد. هن های چینی از دادوستد در شهر یوقور خوداری می کنند. عکس قضیه نیز صادق است. ساکنان محلی خوب زبان چینی بلد نیستند و لهجه ای غلیظ دارند. به نظر می رسد آنها خیلی بیش از آنکه علاقمند به حرف زدن به زبان چینی باشند، مشتاقند با ما انگلیسی صحیت کنند.
معمولا پاتوق الویس راهنمای ما، در شهر قدیمی کاشگر است. او در پی جلب توجه خارجیانست که خدمات خود به عنوان راهنمای تور را، به آنها عرضه کند. به گفته خودش در اوقاتی که راهنما نیست، بهترین قالی فروش دنیاست. ظاهرا او در سراسر منطقه تینجنگ سفر می کند، تا بهترین قالی های دست باف را بیابد. الویس با لبخند می گوید: "من معمولا با مشتری های آمریکاییم کار می کنم. آنها پول زیادی دارند." وقتی از او در مورد زبان چینی می پرسیم، پاسخ می دهد که چینیش خوب نیست و نمی خواهد هم که یاد بگیرد و می افزاید: "در حرفه من انگلیسی مفیدتر و کار راه اندازترست."
به نظر می رسد که برداشت الویس در مورد هویت یوقوریش دست کم تا آنجا که می توان با مردم کوچه و بازار اختلاط کرد، به خوبی نمایانگر احساس عمومی اهالی این منطقه باشد. او می گوید: "تا به حال پکن را ندیده ام، و لی اگر موقعیتی پیش بیاید دوست دارم به آنجا سفر کنم. من تحصیلات دانشگاهی دارم، و واحدهای کلاس های چینی برداشتم. اما ترجیح می دهم انگلیسی حرف بزنم. در واقع برایم اهمیتی ندارد که زبان چینی ام را بهتر کنم."
در اینجا احساس می شود که مردم به خوبی از تفاوت های خود با هن های چینی آگاهی دارند، و با سایر نژادهای آسیایی بهتر از نژاد چینی ارتباط برقرار می کنند. با این حال به نظر نمی رسد تا زمانی که حق استفاده از زبان خود، عمل به احکام دین خویش و حفظ فرهنگشان تضمین شده باشد، واقعا خواهان استقلال از پکن باشند.
با این همه جنبش های مستقلی سازمان داده شده، و یک بار نیز از سوی دولت چین سرکوب شده اند. چراکه پکن کوشندگان یوقور را تروریست می داند، و با توافق کشورهای آسیای میانه همسایه آنها را مجازات می کند. کشورهایی که اینک بر توافق و همکاری با چین، بیش از احترام به حقوق بشر، تمرکز کرده اند.
روز ٣٠ ماه مه (٩ خرداد) نشریه "وال استریت" نامه "ربیعه غدیر" رئیس "اتحادیه آمریکایی یوقور" و "کنگره جهانی یوقور" را منتشر کرد. نهادهای مذکور، دو فعالترین سازمان های یوقورهای تینجنگ هستند. ربیعه به مدت ۵ سال توسط دولت چین بازداشت و زندانی، و در سال ٢٠٠۵ آزاد شد. پسر او "ابلیکیم عبدالرحیم" نیز امسال به جرم "تقلب های مالیاتی" زندانی گردید. این در حالی بود که دو برادر وی نیز پیش از آن به سبب "تشویق و شرکت در فعالیت های تجزیه طلبانه"، در زندان به سر می بردند.
خانم غدیر به همراه اکثر سازمان های حقوق بشر غربی، نداشتن حق محاکمه در یک دادگاه عادلانه و عدم دسترسی مناسب به وکیل توسط پسرش را، محکوم می کند.
"آژانس نوین تینجنگ" سازمان خبری رسمی جمهوری خلق چین، گزارش کرد که ابلیکیم عبدالرحیم به جرم های خویش اعتراف کرده است.
از آنجا که این مسئله جرمی عمده محسوب می شود، از آنجا که زوایای گوناگون آن تعصب آمیز و یک سو نگرانه است، و از آنجا که به سبب کنترل اطلاعات، دولت مرکزی هنوز می تواند خود را بر مردم چین تحمیل کند، مشکلست درک متعادلی از احساسات واقعی یوقورها به دست آورد.
در مجموع و در مقایسه با آنچه در تبت رخ می دهد، به نظر می رسد که مخالفان سازمان یافته سیاسی پکن در تینجنگ ضعیف هستند، و اوضاع هنوز به طور کامل تحت کنترل دولت مرکزی قرار دارد. در عین حال برداشت حزب کمونیست این است که اگر در حالی که حداقل حقوق بشر برای مردم محلی تضمین شده، گسترش اقتصادی ادامه پیدا کند، باید جلوی دستیابی چنین مخالفان سیاسی را به قدرت گرفت و نگذاشت آنها به تهدیدی در مورد تمامیت ارضی چین تبدیل شوند.
این فیگورها با اندام و اندازه واقعی به عنوان پاسداران معبدی سلطنتی در چین باستان مستقر شده بودند. آنها به اولین امپراتوری چین متحد به نام شه هوانگ دین تعلق دارند. این امپراتور از سال ۲۲۱ تا ۲۰۶ قبل از میلاد مسیح بر چین باستان حکومت راند.
پیکره سربازان بیش از دو هزار سال پیش به همراه امپراتور به خاک سپرده شدند تا بر پایه باوری قدیمی، در جهان پس از مرگ نگهبان امپراتور باشند و او را از گزند دشمنانش حفظ کنند.
گفته می شود که این ارتش مجهز شامل بیش از ۷۰۰۰ سرباز است، در رشته ای از حفاری های دقیق و پیوسته از سال ۱۹۷۴ تا کنون بیش از ۲۰۰۰ پیکره از زیر خاک بیرون آورده شده است. گمان می رود که در معبد امپراتور پیکره ها و خزاین گرانبهای دیگری همچنان زیر خاک مدفون باشد که باید به تدریج بیرون بیاید.
مجسمه ها در عرصه ای وسیع در حوالی شهر شیآن پایتخت نخستین امپراتوری چین پراکنده هستند، و مقامات چینی بر آنها نظارتی دقیق اعمال می کنند.
اسم انگلیسی : Terracotta Army
اسم چینی (کرکتر) : 兵马俑
اسم چینی (پین این) : bīngmǎ yǒng
عکس های مرتبط
لینک های مرتبط
تاریخچه جزیره تایوان
تایوان بخش لاینفک چین است . از لحاظ جغرافیایی ، درعهد قدیم ، تایوان با خاک اصلی مرتبط بود ، ولی با توجه به حرکت پوسته های زمین ، بخشی از خاکهای ارتباط دهنده دو طرف زیر آب رفته و منطقه به تنگه تبدیل شده است .
تایوان سپس به یک جزیره مبدل شده است . بسیاری آثار باستانی مانند لوازم سنگی ، سفالینه های سیاه و ضد زنگ که در مناطق مختلف تایوان از خاک بیرون آورده شد ، نشان می دهد که فرهنگ دوره ماقبل تاریخ تایوان با خاک اصلی چین یکسان است.
طبق اسناد و کتیبه های قدیمی چین ، سال 230 میلادی ، " سون چیون " پادشاه وقت کشور " او" در دوران " 3 کشور امپراطوری " وی ون " و " جو گه " دو ژنرال را در رأس 10 هزار سرباز به تایوان فرستاد . این سرآغاز آبادانی تایوان از طریق فرهنگ و دانشهای پیشرفته توسط اهالی خاک اصلی چین بود . در سلسله " سوی " در پایان قرن 6 تا اوائل قرن 7 پادشاه " سوی یان دی " 3 بار ماموران را برای بازدید از اهالی محلی و آشنایی با عادات و رسوم ویژه به تایوان اعزام کرد . بعد از آن ، ظرف 600 سال از سلسله " تان " تا سلسله " سون " ، اهالی ساحل خاک اصلی چین به ویژه اهالی شهر " چیوان جو " و "جان جو"
استان " فو جیان " برای فرار از جنگ و سربازگیری مجمع الجزایر " پن هو " و به تایوان انتقال مکان یافته و به آبادانی این جزیره پرداختند . سال 1335 میلادی ، سلسله " یوان " رسما در جزایر " پن هو " اداره بازرسی " تاسیس کرد که امور مدنی " پن هو " و تایوان را اداری می نمود . از آن زمان تاسیس ارگان اداری مخصوص چین در تایوان آغاز شد .
از سلسله " مینگ " تبادلات بین اهالی خاک اصلی و تایوان بیشتر شد ، " جن هه " دریانورد معروف وقت چین در رأس یک کاروان کشتی عظیم قبل از دیدار از کشورهای مختلف اقیانوس جنوبی ، در تایوان توقف کرد و اشیای هنری دستی و محصولات کشاورزی را برای اهالی محلی به همراه آورد . سال1628 ، با توجه به خشکسالی سخت در استان " فو جیان " با سازماندهی ، " جن جی لون " "فو جیانی" ده ها هزار مصیبت این بلا راهی تایوان شدند و با اتکا به نیروی خود به آبادانی این جزیره پرداختند و تایوان نیز از این زمان وارد مرحله آبادانی گسترده شد .
باز پس گیری تایوان توسط " جن چن گون "
پس از دهه 50 قرن 16 م ، جزیره تایوان زیبا و پرحاصل هدف طمع استعمارگران غربی قرار گرفت ، کشورهای قوی وقت مانند اسپانیا و پرتقال یکی پس از دیگری در تایوان ایجاد ناامنی نمودند یا به ربودن منابع ، یا به تجاوز فرهنگی و مذهبی پرداخته و یا مستقیما این جزیره را اشغال کردند . سال 1962 ، هلندیان پایگاه اسپانیا در شمال تایوان را اشغال کرده و تایوان از آن به بعد به مستعمره هلند تبدیل شد .
استعمارگران هلندی در مدت اشغال تایوان ، مردم این جزیره را مورد ظلم و ستم بسیار بی رحمانه قرار دادند . مبارزه مردم تایوان با هلند هیچگاه قطع نشد . سال 1662 ، " جن چن گون " قهرمان ملی با هماهنگی مردم تایوان ، استعمارگران هلند را از تایوان بیرون رانده و جزیره تایوان را پس گرفت. ولی " جن چن گون" بر اثر بیماری شدید جان باخت . " جن جین " فرزندش و " جن که شان " نوه اش برای 22 سال متوالی بر تایوان حکومت می کردند . 3 نسل " جن " هنگام تسلط بر تایوان ، با اتخاذ اقداماتی مانند تشویق به تولید شکر ، نمک ، توسعه صنایع و تجارت ، تاسیس مدارس و بهبود روش تولید کشاورزی اقلیت " گائو شان " به پیشرفت سریع اقتصادی و فرهنگی تایوان مساعدت کردند . این مدت دوران آبادسازی و پیشرفت مهم در تاریخ تایوان بوده و به عصر" مین جن " شهرت دارد .
بازگشت تایوان به چین در اوائل سلسله " چینگ "
سال 1683 میلادی ، دولت وقت " چینگ " به تایوان حمله کرد و " جن که شان " در رأس پیروانش به دولت تسلیم شد . دولت " چینگ " یک شهر و سه شهرستان را در تایوان مقرر کرد و این جزیره را تابع استان " فو جیان " نمود ، در نتیجه تایوان تحت تسلط واحد دولت مرکزی وقت چین قرار گرفت . ارتباطات تایوان با خاک اصلی در زمینه های سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی فشرده تر شده و به بخش لاینفک از کل واحد چین مبدل گردید .
سال 1885 ، دولت وقت " چینگ " تایوان را به یک استان تبدیل ساخت و " لیو مین چیون " را به عنوان اولین استاندار تایوان به این منطقه اعزام کرد . " لیو" پس از روی کار آمدن به سمت استانداری تایوان ، اهالی استانهای " فو جیان " و "گوانگ دونگ " را به مهاجرت به تایوان تشویق کرد و تایوان را مورد عمران و توسعه پردامنه قرار داد .
دوره اشغال ژاپن بر تایوان
سال 1894 ، ژاپن علیه چین وارد جنگ شد ، این جنگ به جنگ " جیان او " موسوم بود ، دولت " چینگ " در این جنگ شکست خورد ، در سال 1895 ، قرارداد " ما گوان " این قرارداد خائنانه و تحقیر آمیز برای ملت را با ژاپن امضا کرد و جزایر تایوان و " پن هو " را به ژاپن واگذار کرد . تایوان نیز به مستعمره ژاپن تبدیل شد و دوران 50 ساله تسلط ژاپن بر تایوان آغاز شد .
ژاپن با تاسیس کاخ والی کل بعنوان عالیترین ارگان تایوان ، این جزیره را
مورد استعمار قرار داد . در عین حال ، ژاپن طبق نیاز توسعه اقتصادی خود ، تایوان را به پایگاه توسعه کشاورزی و تهیه محصولات کشاورزی تبدیل ساخت . در مدت جنگ دوم جهانی ، ژاپن برای هماهنگی با سیاست تجاوز میلیتاریستی این کشور به جنوب ، بیش از پیش صنایع مختلف مربوط به عرصه نظامی را در تایوان توسعه داد .
باز پس گیری تایوان و جدایی این جزیره از خاک اصلی چین
موافقتنامه بین المللی در مدت جنگ دوم جهانی طبق واقعیت تاریخی بار دیگر تائید کرد که تایوان بخش جدایی ناپذیر چین است . اول دسامبر سال 1943 ، در " بیانیه قاهره " منعقده چین ، آمریکا و انگلستان قید شده است که باید سرزمینهای چین که توسط ژاپن ربوده شده ، مانند " مان جیو " ، تایوان و مجمع الجزایر " پن هو " به چین پس داده شود . 26 ژوئیه سال 1945 ، در ابلاغیه " بوزتان " حاصله چین ، آمریکا ، انگلستان و اتحاد شوروی بار دیگر اعلام شد که موارد قید شده در بیانیه قاهره باید اجرا شود .
15 اوت سال 1945 ، ژاپن مقررات و مواد قید شده در بیانیه " بوزتان " را قبول نمود و بدون قید و شرط تسلیم شد . 25 اکتبر دولت چین وقت در تایپه مراسم تسلیم ارتش ژاپن دراستان تایوان را برگزار کرد. ولی بعد از بازپس گیری استان تایوان ، مقامات حزب " گوا مین دان " وقت که بر چین حاکم بود ، سیاست بسیار اشتباهی در تایوان اجرا کردند . آنان سیاست استبداد نظامی را در مورد مردم تایوان اجرا کردند ، افزون بر فساد و رشوه خودری شدید مقامات ، تضاد بین این رژیم با مردم تایوان شدت گرفت . 28 فوریه سال 1947 ، مردم تایوان قیام مسلحانه ای علیه رژیم حزب " گوا مین دان " برپا کردند . این حزب با اعزام ارتش قیام مردم تایوان را وحشیانه سرکوب نمود و حدود 30 هزار نفر را به قتل رساند .
اول اکتبر سال 1949 ، مردم چین تحت رهبری حزب کمونیست ، دولت حزب " گوا مین دان " را سرنگون نموده و جمهوری خلق چین را تاسیس کردند . در آستانه آزادی خاک اصلی چین ، "جیانگ کای شیک" رهبر حزب "گوا مین دان" و برخی از نظامیان و مأموران دولتی به تایوان فرار کرده و تحت حمایت آمریکا ، با تشکیل یک دولت این جزیره را بار دیگر از خاک اصلی چین جدا نمودند
سلام دوستان امروز ۳ تا مقاله بسیار خوب از اینترنت براتون جمع أوری کردم که شما هم اطلاعات خود از چین را کامل کنید
آرامگاه اجداد نخستين امپراتور سلسله " مينگ "
خداها در هنرهاي زيباي محلي چين
شهر ممنوعه
هیچ کدام از مقالات توسط وبلاگ انجمن ایرانیان مقیم چین = شانگهای نوشته نشده است
نام : China National Space Administration
وب سایت : [ClickHere]
برنامههاي فضايي چين از سال 1956 با همكاري روسيه آغاز شد. منشا ظهور برنامههاي فضايي چين دستور كميسيون نظامي و براي رفع نيازهاي دفاعي در داخل كشور بود. اولين كاربردهايي كه چينيها براي استفاده از فضا مدنظر داشتند، استفاده در بخشهاي نظامي بوده است.
در اول مارس سال 1956 برنامه هوافضايي 12 ساله چين كه به نام پروژه 581 نيز شناخته ميشود، تدوين شد. هدف اين برنامه كه اولين پروژه ماهوارهاي چين بود، قرار دادن ماهواره در مدار تا سال 1959 بود. بدليل روابط صميمانه چين و روسيه در دهه 1950، روسيه تصميم به انتقال تكنولوژي فضايي به اين كشور را گرفت و در اين راستا آموزش دانشجويان چيني را نيز عهدهدار شد. اما اين حمايتها در سال 1960 به صورت ناگهاني قطع شد و از آن سال به بعد، چين در بخش فضايي تقريبا با هسته بومي به فعاليت خود ادامه ......
معاون رئيس جمهور: زنگ جينگ هونگ
نخست وزير: ون جيابائو
وزير خارجه: لی جائو جينگ
رئيس کميته دائمی کنگره ملی خلق: او بانگ گوا
خبر گزاری
خبرگزاری "شين هوا" خبرگزاری دولتی
"ژانگو شين ون شه": سرويس خبری چين برای چينی های مقيم خارج
جغرافی کشور چین
کشور چين با مساحتی برابر با 9,572,900 کيلومتر مربع سومين کشور بزرگ جهان است.
از بسياری جهات، رشد و توسعه چين به دليل جغرافی خاص آن بوده است. اين کشور که در شرق آسيا واقع شده دارای بيابان، کوه، کرانه های حاصلخيز است و همچنين يکی از مرتفع ترين و يکی از پست ترين نقاط جهان در آن واقع شده است. غرب چين مرتفع و شرق آن پست است.
توسعه اقتصادی اخير چين در استانهای شرقی آن صورت گرفته و مناطق روستايی داخل چين از اين توسعه بهره ای نبرده اند.
جمعيت کشور چین
جمعيت چين به يک ميليارد و سيصد مليون نفر می رسد که يک پنجم جمعيت جهان است.اما سياستهای سختگيرانه دولت چين جلوی رشد جمعيت را گرفته است. اکثر زوجها فقط اجازه داشتن يک فرزند را دارند.چين در حال حاضر شاهد مهاجرت عظيم روستائيان به شهرهاست. در سال ۱۹۵۰جمعيت شهرها ققط ۱۳ در صد از کل سکنه چين را تشکيل می داد اما در حال حاضر اين رقم به ۴۰ در صد افزايش پيدا کرده است و پيش بينی می شود که تا سال ۲۰۳۰ به ۶۰ در صد برسد.
اقوام کشور چین
نژاد هان ۹۲ درصد از سکنه چين را تشکيل می دهد اما ۵۵ گروه قومی ديگرنيز در چين زندگی می کنند.دولت چين با دو جنبش جدائی طلب درغرب اين کشور روبروست: تبت و اويغورها در استان سينک يانگ.گرچه بر تنشی که ميان اقليتهای قومی واکثريت هان سرپوش گذاشته می شود اما با بروز برخوردهای خشونت آميز در استان هنان در سال ۲۰۰۴ از بابت تنشهای قومی نگرانيهائی بوجود آمده است.
وضع اقتصادی کشور چین
از زمانی که رژيم کمونيستی درسال ۱۹۷۸ درهای چين را بروی سرمايه گزاری خارجی گشود دارای يکی از رشدهای اقتصادی سريع در جهان شد و اکنون در زمره ده کشوری قراردارد که دارای سريعترين رشد اقتصادی در جهان هستند.
فقر در کشور چین
چين مدعی است که تعداد فقراء اين کشور در مناطق روستائی از ۸۵ ميليون نفر به ۲۹ ميليون تن کاهش يافته است. اما آمارگيری چين مورد ترديد بانک جهانی قرار است که می گويد از اين رقم بسيار بيشتر است.رونق اقتصادی سبب پديد آمدن طبقه تازه ای از فقراء شهری شده است که به دليل هجوم روستائيان به شهرهاست و ديگر بيکار شدن بسياری در شرکتها و کارخانجات است و همچنين شکاف عميقی ميان طبقه مرفه و محروم پديد آورده است.
محيط زيست در کشور چین چه گونه است ؟
رشد چين با افزايش تقاضای انرژی تاثير بسيار زيان آوری برای محيط زيست داشته است. بر اساس آمار بانک جهانی در سال ۱۹۹۸ از ميان آلوده ترين شهرهای جهان که تعدادشان به ۲۰ می رسد ۱۶ شهر در چين قرار دارند.رودخانه های شمال اين کشور درحال خشک شدن هستند و در اثر توسعه شهرها بر ميزان سيل افزوده شده است.
تغييرات اجتماعی در این کشور
در سالهای اخير جامعه چين دچار تحول عميقی شده است. تعداد بيشتری از مردم به شهرها هجوم می برند و از آداب و رسوم سنتی خود دست برداشته اند. استفاده از تلفن های همراه و کامپيوتر افزايش چشمگيری داشته است. در چين اکنون ۹۰ ميليون نفر از اينترنت استفاده می کنند. در بسياری از شهرها آسمان خراش ها اکنون جای ساختمانهای قديمی را گرفته است.
منبع : وبلاگ ایرانیان مقیم چین (نقل از ....
Shanghai World Financial Center
مرکز مالی جهان (شانگهای)
این هم عکس ساختمانی در در اواسط سال ۲۰۰۸ بلندترین در نوع خود خواهد شد !!
اطلاعات بیشتر [ClickHere]
سایت مرکز مالی جهان (شانگهای) [ClickHere]
ویدیو (در این ویدیو کاملأ در باره این برج توضیح داده شده است) [ClickHere]مساحت این جزیره تنها 17 هزار کیلومتر مربع و جمعیت آن کمتر از 20 هزار نفر است اما در تمام جزیره بیش از 500 پیانو یعنی هر 40 نفردارای یک پیانو هستند.
این رقم نه تنها در چین ازمقام اول برخورداراست بلکه در صحنه جهانی نیزبه ندرت دیده می شود به گونه ای که صبحگاه و شامگاه صدای پیانو به گوش می رسد. پیانو چگونه خود را با اهالی این جزیره پیوند داده است؟ در اواسط قرن 19 میلادی مسیحیت به این جزیره راه یافت.
دران زمان مبلغ مذهبی خارجی درکلیسای جامع فعالیت مذهبی برگزار می کرد و این فعالیت همراه با برنامه سرایندگان صورت می گرفت بنابراین رویداد پیانو زدن و موسیقی سرایی غربی در این جزیره شروع شد.
دراین جزیره شمار خانواده هایی که نسل اندر نسل صاحب پیانو بوده اند ، بسیار است. به طورمثال پدرومادر به موسیقی علاقه دارند فرزندانشان نیزبا فن پیانوآشنا هستند.
از این رو شامگاه اعضای خانواده در خانه با ویولن همراه پیانو کنسرت خانگی بر پا می کنند. شاید در اثر نواختن موسیقی در این جزیره باد دریایی همراه با اهنگ پیانو به گوش می رسد.در جزیره مذکور " موزه پیانو " در کنار کوه و دریا دیده می شود موزه ای که در چین پیانو های قدیمی کشورهای جهان به معرض نمایش گذارده می شود و حتی این نوع موزه در جهان نیز زیاد یافت نمی شود بیش از 70 پیانو مشهورمناطق مختلفی از دنیا مانند انگلیستان، فرانسه ، المان ، امریکا ، اتریش و استرالیا به معرض نمایش گذارده شده است.
یک پیانو خود کار امریکا که در سال 1836 تولید شده اکنون در این موزه دیده می شود که تنها باگذاشتن پا بر روی پدال ان صدای دلربایی به گوش می رسد. پیانوهای کمیاب و پربها نیزدراین موزه نگهداری می شود مثلا پیانوبرلین المان که در اواسط قرن 19 از دندان فیل تولید شده – بزرگترین پیانو چهار گانه به لحاظ حجم در جهان – پیانویی است که تنها با دست نواخته می شود و فرهنگ ان توجه گردشگران را به خود جلب کرده است.
چنانچه بخواهید از دلربایی " جزیره پیانو " لذت ببرید شخصا به جزیره بروید اهنگ پیانو را گوش دهید. شبانگاه تابستانی همواره زیر درختان بزرگ اسکله گولان یو کنسرت پیانو روباز بر پا می شود.
منبع : انجمن ایرانیان مقیم چین = شانگهای (نقل از Shanghai Travel Mag و CRI)
اکنون در جزیره " های نن " واقع در جنوب چین چه در فرودگاه بین المللی " هایکو " و چه در " سانیا " مسافران بیشتری ازهنگ کنگ ؛ کره جنوبی و ژاپن و مناطق دیگر دیده می شوند که لباس ورزش گلف را بر تن دارند و چمدانی برای گلف همراه دارند و پس از خروج از فرودگاه مستقیما راهی مکان های ورزش گلف می شوند .
خبرنگار رادیو بین المللی چین از شهر" هایکو" مرکز استان های نن حرکت کرده و پس از عبور از شهر" سانیا" که یکی از شهرهای مورد علاقه گردشگران است، به شهرک " بوائو " رسید شهرکی که در برنامه های گذشته بارها به آن اشاره شده است.ورزش گلف در چین ورزشی است که به لحاظ زمان دیرتر از کشورهای غرب بوده لیکن در سالهای اخیر به سرعت پیشرفت کرده است. به گونه ای که شمار میدان های گلف در داخل این کشور به دویست میدان رسیده است. در استان های گوانگ دونگ و های نن و شهرهای پکن و شانگهای این میدان ها بیشتر به چشم می خورد.
از دهه سوم دسامبر سال 2005 بسیاری از مناطق شمالی چین یکپارچه پوشیده از یخ و برف شده است . حتی در شهر کونمینگ واقع در جنوب باختری که به شهر بهاری شهرت دارد نیز دمای هوا حدود هفت وهشت درجه سانتیگراد بالای صفر بوده است ؛ اما در شهرهای نن هوای میانگین همچنان بیش از بیست درجه است .
این برای مسافران و گردشگرانی که به ورزش گلف علاقه مندند ، فصل طلایی به شمارمی آید. یکی از مسوولان رشته توریستی گلف چین گفت که در جزیره های نن21 میدان گلف یافت می شود به علت این که هوای این شهر در تمام سال بالاتر از بیست درجه است شمار علاقه مندان به ورزش گلف زیادند و در شهر " هایکو " پانزده میدان و در شهر "سانیا " پنج تا شش میدان وجود دارد از این رو ورزشکاران این رشته اغلب با هواپیما به انجا می روند قیمت میدان گلف در چهار فصل یکسان است . مساحت جزیره های نن در منتهای جنوبی چین حدود34 هزار کیلومتر مربع است و در چین دومین جزیره بزرگ پس از جزیره تایوان محسوب می شود.
شهر هایکو درشمال شرق جزیره به لحاظ تاریخی بندری با بیش از یک هزار سال قدمت است و در حال حاضر این شهر با اتکا به چشم اندازهای مخصوص به خود به یکی از شهرهای مهم در جنوب این کشور به لحاظ چینگردی مبدل شد ه است.
منبع : انجمن ایرانیان مقیم چین = شانگهای (نقل از Hainan Discovery و CRI Persian )
ترجمه از وبلاگ ایرانیان مقیم چین = شانگهای (نقل از ChinaToday)
بجز روز سال نو هیچ گونه تعطیلات وغربی (تقویم میلادی) ماننده (Christmas ) و غیره در چین وجود ندارد !
درباره تعطیلات : این جشنواره در چین هر ساله در تقویم قمری ( تقویم چینی ها ) برگزار میشه به نام روز اول بهار پس به همین دلیل در چین به آن صورت جشنی وجود ندارد !
درباره تعطیلات : در سال ۲۰۰۷ روزه ۱۷ فوریه است (هر سال فرق می کند) که میشود چهار هزار و هفتصد و چهارمین سال تقویم ( ۴۷۰۷) ! چینی ها بر این باورند که اولین پادشاه چین پادشاه زرد (Knig Yellow) بوده است ( او اولین پادشاهی نبوده که دیوار بزرگ چین رو کامل کرده بود !!! ) در سال ۲۶۹۷ قبل از میلاد پادشاه زرد به پادشاهی میروسد و به همین دلیل ۲۰۰۷ پس از آن تاریخ امسال سال ۴۷۰۷ است ! سال نو چینی به (جشنواره بهار) لقب گرفته است . در روایات قدیمی چین اژدها همواره به موجودی صاحب نیرو و قدرت جسورا و لبیباک ترسیم شده است و از دیدگاه مردم چنین روحیه ای دقیقا سمبل ایده ال ملت چین است. مردم اژدها این حیوان افسانه ای را می پرستند و آرزومندند تا اژدها خجستگی و میمنت را برایشان به همراه بیاورد.
درباره تعطیلات :
آخرین روز عید بهار یعنی روز 15ماه اول به تقویم کشاورزی چین همان عید " یوان سیائو"عید سنتی و شاعرانه چین می باشد.
" یوان سیائو" در زبان چینی شب ماه اول معنا می شود که قدمت آن به قرن سوم قبل از میلاد باز می گردد. بنا به روایت ، امپراتور" حان ون" درست در روز 15 ماه اول به روی تخت نشسته است. از آن به بعد هر سال در همین شب وی برای تفریح و شادی اوقات خود را با مردم بیرون قصر می گذرانده است.
درباره تعطیلات : ۸ ماه
درباره تعطیلات :
عید "چینگ مینگ" یکی از بیست و چهار"جیه چی" به شمار می آید.در کتاب های قدیمی نوشته شده است:همه گیاهان جهان در این روز رشد می کنند.
بنابراین ، مردم در این روز شروع به بذرافشانی و درخت کاری می کردند.
اما از طرف دیگر،مردم در عید "چینگ مینگ" هم به آرامگاه می روند تا مراسم یاد بود برای مردگان برپا کنند.
آرزوی برای رویش گیاهان باابراز تاسف از فوت دوستان یا عذیذان معنی مخصوص به این روزی می دهد.
در عید "جینگ مینگ"، بیشترمنطقه های چین بران می آید، باریزش قطرات باران احساس غم ا نگیزی به انسان دست می دهد.در شعر معروفی آماده است :
مگر فرشته نمی داند دلم شکسته شده است،پس چرا این قطرات باران مثل اشک من یک ریز به زمین می ریزد؟
بعد از باران،منظره قشنگ فصل بهار در همه جا دیده می شود.مردم چین که ورزش را خیلی دوست دارند اغلب در این روز به تماشای طبیعت می روند.
بچه ها به مسابقه طناب کشی، بادبادک بازی ، تاب بازی و لگد زدن که ورزش های دوست داشتنی می پردازند. شور و ذوق آنها زیبائئ فصل بهار و آرزو مطلوب مردم برای تمام سال را نشان می دهد.
رسم عید "چینگ مینگ" یک تجسم فرهنگ انسانی چین است.
مردم چین در این روز هم به جنبه های زندگی و هم به یادعزیزان از دست رفته هستند و به جنبه حیات و مرگ توجه دارند.دانش آوزان مدارس در این روز به آرامگاه قهرمانان می روند تا تسلیت غمگین خود را ابراز کنند.
درباره تعطیلات : ۸ ما مارس در سرتاسر جهان و چین برگزار میشه !
درباره تعطیلات : کارمندان یک روز کاری را استراحت می کنند و لذت میبرند !
درباره تعطیلات : جشن گرفتن تظاهرات دانش آموزان سال ۱۹۱۹ دربرابر تجاوز نیروهای خارجی !!
درباره تعطیلات : این روز باز هم هر سال فرق می کند ! پنجمین روز پنجمین ماه سال چینی هاست !
در چین ،شاعری بنام "چو یوان" از اهالی کشور "چو" در دوره دولتهای جنگی می زیست. وی مدتی در کشور "چو" به عنوان وزیر اعظم خدمت کرد و نسبت به امپراتور بسیار وفادار بود. بعد مورد حسد و تهمت بداندیشان قرار گرفت و امپراتور بدون تحقیق و رسیدگی او را از مقام وزارت عزل کرد. چون مردم بسیار به او علاقه داشتند و می ترسیدند که ماهی رودخانه جسد او را بخورند،خوراک"زون زی" را که شرح دادیم درست کردند و به آب رودخانه انداختند تا ماهیان آن خوراک را بخورند و به جسد شاعر آسیب نرساندند. حالا به یه طریق الک دولکی اسمشو گذاشتن Dragon Boat Festival !!!
درباره تعطیلات : ۱۵ روز ماه ۸ تقویم چینی ها !
درباره تعطیلات : درباره تعطیلات : هفت روز در بین جولای تا آگوست است که یک فستیوال مغولستانیه که شامل اسب سواری و تیر اندازی و کشتی است !!
درباره تعطیلات : روز اول اکتبر روزیست که چین تحت سلطه کمونیست ها استقلال کامل یافت و به کشوری مقتدر تبدیل شد
منبع مطالب بالا : [Click Here] و اطلاعات شخصی خودم !
نام کشور به فارسی : جمهوری خلق چین
نام کشور به انگلیسی : People Repulic Of China
نام کشور به چینی (قدیمی) :中華人民共和國
نام کشور به چینی (جدید): 中华人民共和国
مساحت : 779/560/9 کیلومتر مربع
جمعیت : ۱۳۱۵۸۴۴۰۰۰
تعداد استان : 30
تاریخ انقلاب چین از سلطه کمونیست: سال 1949 ، چین تحت سلطه کمونیست ها استقلال کامل یافت و به کشوری مقتدر تبدیل شد
همسایه ها :
نژاد :
دانستنیها :
|
استان ها
|
مناطق خودمختار
شهر یا بخشی که دارای شهرداری است
مناتق ویژه
|
۹۶۹۰۰ - حمل و نقل
۱۲۳۴۸ - مشاور قانونی
۱۲۳۱۵ - شکایات مصرف کننده
۱۶۳۰۰ - سرویس اینترنت (شما نیز برای استفاده از اینترنت Dialup Connection می توانید این شماره را در هر ۳ قسمت یعنی Username و Password و Tellphone استفاده کنیید )
۱۲۰ - بیمارستان
۱۱۹ - آتش نشانی
۱۱۰ - پلیس
۹۶۹۲۲۲ - هواشناسی ( هر دقیقه ۱ یوان چین مبادل ۱۱۹ تومان ایران )
۱۰۰۸۶ - شماره سرویس موبایل ( تمام اطلاعات برای استفاده و قیمت ها را در اختیار کاربران می گذارد)